TXUPITOPIRULETAK
viernes, 25 de noviembre de 2011
jueves, 24 de noviembre de 2011
KASUEN HAUSNARKETA
Gaurko klasean, hainbat
egoera zehatzi buruzko iritziak,
azalpenak, eta aurre egiteko bideak(soluzioak) ikusi ditugu. Hainbat egoera
desberdini buruz hitz egin dugu, horien artean, tratu txarrak, bullyinga, dolua
eta arrazakeria. Nahiz eta egoera hauek telebistan, pelikuletan norbaitek
kontatua … ikusi, argi dago ez dela berdina hori bizitzea edo gertuko norbaitek
bizitzea. Oso gai delikatu eta gogorrak dira denak, zoritxarrez gure gizartean
egunero tokia hartzen dute. Batzuk begiak estali eta ezer ikusi ez balute
bezala jokatu arren, arazo hauen aurrean borrokatzea beharrezkoa da. Eskolan
horrelako gaiak behin eta berriz errepikatzen dira eta tutoreak hemen lan
handia eta gogorra dauka egiteko,hori bai argi eduki behar du hemen ez dagoela
bakarrik, eskolako orientatzailea, zuzendaria eta gizarte zerbitzuekin
elkarlanean arituko direla arazoari aurre egiteko. Tratu txarrak, bullyinga eta
arrazakeria jasaten duten umetxoek,
askotan babesik gabe aurkitzen dute euren burua eta beldurtuta eta lotsatuta
agertzen dira. Ez dira gai gertatzen zaiena kontatzera ausartzen, ohituak daude
errutina horretan bizitzera eta umeak izanik, ez dira konturatzen zulo hartatik
ateratzeko aukera daukatela laguntza onartuz gero. Zaila izan arren, kasu hauetan
beharrezkoa da tutorearekin egoerari buruz hitz egitea, ume batek ezin baitu
berak bakarrik arazo larri horri aurre egin. Doluaren kasua desberdina da,heriotzari
guztiok diogu beldurra eta bereziki txikitan, hilezkorrak izatearekin amets
egiten dugula.
Denok batera lan
eginez,egoera latz hauei aurre egiteko konponbidea bilatzea errazagoa da, baina
zoritxarrez, praktikara aplikatzerako orduan nahiko zaila da. Izan ere, kontua ez da
egoera hauetatik irteteko konponbidea jakitea, egoera latz hauek bizitzera ez
iristea baizik.
miércoles, 23 de noviembre de 2011
Gaurko klaseko hausnarketa _ Saul
Gaur klasean
egindako praktikan irakasle izanda gertatu ahal zaizkigun, eta kezkagarriagoa
dena guretzat, gertatuko zaizkigun arazoak gertuago ikusi ditut.
Azken urte hauetan,
komunikabideak eta jasotako txarla guztiak direla eta, oso presente izan dugu
bulling-a eta horren kasuak. Beraz, nolabait, horrelako egoerak pairatuko
ditugula onartuago daukat, eta horregatik, agian prestatuago ikus dezaket nire burua.
Hala ere, gaurko
kasuen artean inoiz burutik pasatu ez zaizkidanak eta benetan gerta daitezkenak
entzun ditugu. Horien artean, muturrekoenak izan dira gehien harritu nautenak,
ikasle bat hiltzen denean adibidez, zelan lagundu bere lagun mina den
ikasleari. Hala ere, gehien kezkatzen nautenak egunero gertatzen diren egoerak
dira; gurasoen bereizketak, tratu txarrak, umeen bazterketak, kulturen arteko
talkak, e.a. Izan ere, hauek behin baino gehiagotan pairatu beharko ditugu, eta
horiei aurre egitea eta ahalik eta konponbiderik onena lortzea gure esku egongo
da.
lunes, 21 de noviembre de 2011
ROBERT ROSENTHALEN ESPERIMENTUAREN HAUSNARKETA
Ikasle eta irakaslearen arteko konpenetrazio eta
konfiantzak asko laguntzen du honek asko eta gustora ikasi dezan eta baita egoera
animikoan ere. Izan ere, irakasle batek zerbaitetara iritsi nahi badu, muga
zehatzen bat nahi ezkero, gogotsuago egingo du bere lana ikaslea helmuga
horretara iritsi arte. Aldi berean, ikasleak bere hobekuntza ikustean, hobeto
sentituko da eta ikasle aktiboa izango da. Hau da, parte hartzeak egingo ditu
eta honekin batera, inkonszienteki ikasgela osoari ideia eta ekarpenak dizkio
guztien onerako izango direnak.
Zoritxarrez, baliteke irakasleek inkonszienteki ikasle
onenei irribarre gehiago eskaintzea (uste dut horrela dela, nik horietako oso
gutxi jaso ditudalako!) eta batzuei laguntza gehiago eskaintzea. Baino argi
dagoena da, ikasle on batek gutxitan beharko duela irakaslea ondoan, horregatik
ikasle txarrak, gure laguntza behar duten horiek, izan behar direla gure
kuttunak eta ez besteak.
Beraz, atera daitekeen konklusio honena hau da: irribarre
batek uste duguna baino gehiago esan dezake eta zer esanik ez begirada batek.
Aitziber Cruz
jueves, 17 de noviembre de 2011
ROBERT ROSENTHALEN ESPERIMENTUA
Irakurri berri dudan artikulu hau, zaldiaren istorioa kontatuz hasten da. Hemen, zaldiak dituen hainbat gaitasun azaltzen dira; orduak, hilabetak... kontatzen dakizkiela.. hasieran denak harrituta zeuden, baina zientzialari batzuk gaia aztertzen hasi eta misteriorik ez zegoela ohartu ziren, inkontzienteki hainbat gauza transmititzen ditugula gertaera hauek jasotzeko.
1964ean, Clever Hansen esperimentuan oinarrituta, Robert Rosenthalek, esperimentu bat egiteari ekin zion. esperimentu hau egiteko, eskola bateko ikasle batzuk hartu eta bi taldetan banatu zituen, inongo ezaugarririk kontuan hartu gabe. Talde bakoitzari irakasle bat jarri zion eta lehenengo taldeko irakasleari, ikasle arruntak zituela esan zion eta bigarren taldeko irakasleari, ohikoena baino azkarrago ziren ikasleak izango zituela esan zion. Kurtso bukaeran, froga batzuk egin zizkien ikasle guztiei eta 2.taldekoek emaitza hobeak atera zituzten lehengo taldekoek baino. Honekin ondorengo emaitza hau atera zuen, irakaslea motibatua baldin badago, ikasleen emaitza onak espero baditu eta ikasleengan sinesten badu, motibatuago ematen ditu klaseak, azalpenak…
Atera daitekeen emaitza, norberak bere buruarengan segurtasuna baldin badauka, motibatua baldin badago, egiten ari den ekintza horretan sinesten badu… gogo gehiago jartzen dituela hura burutzeko. Geroz eta gehiago motibatzen baldin bazara gauza bat egiteko, gogotsuago egiten duzula eta emaitzak zeure gustukoak izango direla.
Hona hemen, lengoan ikusitako bideo bat, artikulo irakurtzen hasi bezain pronto gogoratu naiz.
Olatz Hernandez
Robert Rosenthal-en esperimentua_Saul
Robert Rosenthal-en esperimentua jasotzen duen artikuluaren nire hausnarketa irakurtzeko klik hemen
lunes, 14 de noviembre de 2011
Moduloko lana lantzeko testuen laburpena
Suscribirse a:
Entradas (Atom)